Wszystko, co podróżujący powinni wiedzieć, zanim zejdą z drogi w wydmy — o obozie, wielbłądzie, zimnie i ciszy.
Erg Chebbi wyrasta z płaskiego, skalistego płaskowyżu bez stopniowego przejścia. Jedziesz dwie godziny przez kamienistą pustynię i małe wioski, skręcasz w pobliżu Merzougi i nagle: wydmy, 150 metrów wysokości, głęboki pomarańcz na tle błękitnego nieba. Dziwny pierwszy widok — zbyt czysty, by był naturalny, zbyt rozległy, by był dziełem człowieka. Ludzie zawsze milkną przez pierwsze trzydzieści sekund.
Przejażdżka na wielbłądzie. Wielbłąd przyklęka, ty wsiadasz, a on wstaje w dwóch etapach. Oba etapy za pierwszym razem są lekko niepokojące. Potem jazda jest powolna i równa. Tempo to około 4 km/h. Następnego dnia będziesz miał lekko obolałe krzyże. Jeśli wolisz nie jechać, poproś o transfer 4x4 do obozu.
Obóz. Obozy standardowe mają prywatne, przestronne namioty z prawdziwymi łóżkami (nie śpiworami) i porządną pościelą. Wspólne łazienki — spłukiwane toalety, umywalki z bieżącą wodą. Kolację podaje się przy niskim stole w głównym namiocie: zupa harira, tagine, świeży chleb, owoce. Obozy luksusowe dodają prywatne namioty z własną łazienką, ciepłym prysznicem, prądem i kolacją gourmet.
Zimno. Od grudnia do lutego noce spadają do 0-5°C. Potrzebujesz ciepłej kurtki, czapki i szalika. Dajemy koce, ale pustynny wiatr przebija się przez nie. Marzec-maj i październik-listopad to 8-15°C — wygodnie z jedną ciepłą warstwą. Od czerwca do września zostaje 18-25°C, nawet o 4 nad ranem. Nie lekceważ zimy.
Cisza. To część, na którą nikt cię tak naprawdę nie przygotuje. Bez liści, owadów, ruchu i prądu pustynia w nocy jest najcichszym środowiskiem, jakie większość ludzi z miasta kiedykolwiek widziała. Twoje uszy adaptują się w godzinę i zaczynają wychwytywać słabe dźwięki — odległego wielbłąda, przesypujący się piasek, własny puls. Najpierw głęboko dezorientujące, potem głęboko spokojne.
Wschód słońca. Wart wczesnej pobudki. Pukamy do twojego namiotu o 5:30. Wspinasz się na wydmę za obozem — stromsza niż wygląda. Ze szczytu obserwujesz, jak słońce wyłania się zza następnego grzbietu wydm. To zdjęcie, które zapamiętasz z Maroka.